این ترانه خانه بی چراغ است

اونقد دلم میگیره گاهی...

علیرضا رفیعی راد — Thu, 19 Apr 2012 10:55:50 GMT

اونقد دلم میگیره گاهی، بارونی میشه ابر چشمام

با اینکه اینجایی ولی من، حس میکنم تنهای تنهام

با اینکه اینجایی کنارت، آسودگی معنی نداره

اونقد عذابم میدی- هر روز – اعصابمو میدم اجاره

جوری پریدی از خیالم، که تو شبام کابوستم نیس

زنگ صدات سوهان روحه، ساکت نمیشی پس چرا؟هیس

توی نگاهت لخته میشم، سانسور میشم توی فکرات

از بس زمستونه خیالت، یخ بسته عشقم توی رویات

هر لحظه گارد حمله داری، توپخونت آتیشش زیاده

این خونه یه میدون جنگه، ما، دشمنای بی اراده

خستم از این اوضاع جنگی، آژیر قرمز، سوت ممتد

یادم نمونده اولین بار، کی سنگ اول رو به کی زد

امشب کلاخودت رو بردار، یک لحظه آتش بس به پا کن

بازم به یاد اون قدیما، با خنده ای موهاتو واکن

...

اونقد دلم میگیره گاهی، بارونی میشه ابر چشمام

با اینکه تو آغوشت هستم، حس میکنم تنهای تنهام

- نازنین ، از شنیدن آژیر قرمز خسته نشدی؟

یه هفتس...

علیرضا رفیعی راد — Sun, 11 Mar 2012 16:01:28 GMT

یه هفتس خیالت عذابم شده

یه هفتس که بی طاقتن لحظه هام

یه هفتس که ویرون شدم هر نفس

یه هفتس که دلتنگ نیستی برام

یه هفتس که شک میکنم عشقتم

یه هفتس میبینم شبا خوابتو

یه هفتس که یادم نکردی کمی

یه هفتس که عادی شدم واسه تو

یه هفتس همش ابر بارونیم

یه هفتس خوره روحمو میخوره

یه هفتس که از شنبه تا جمعشو

دلم روزی صد بار ازت میبره

یه هفتس، همش هفت روزه ولی

مث اینکه صد ساله دورم ازت

نمیدونم این فاصله تا کجاست

که جایی ندارم توی حافظت

عجب هفته نحس و دردآوری

کی این جمعه رو تا سحر سر کنه

کی میدونه فردا تو باغ دلت

کی دعوت میشه سیزدشو در کنه

_ روزهای بی تو بودن چه سخت میگذرد نازنین ، منو های های گریه...

جای خالی

علیرضا رفیعی راد — Tue, 31 Jan 2012 14:47:07 GMT

رو مجله های پر تیراژ ، بین اسمهای جورواجور

تو همایشهای میلیونی ، نفرات اول کنکور

تو مجامع سیاسیون ، لای بورس بازای مادرزاد

توی میزگردای فرهنگی ، وسط بحث نقد فرخزاد

خالیه جای من هنوز ولی

قد یه کنفرانس ، میکروفن ، صندلی

تو تله تکس تلویزیون ، توی سایتهای نامربوط

وسط سوژه های جنجالی ، اونجا که مغز میکشه سوت

لای خبرهای ضد و نقیض ، بین حاشیه های ریز و درشت

جلوی دوربین فیلمبرداری ، صف عکاسهای پشت به پشت

خالیه جای من هنوز ولی

قد یه کنفرانس ، میکروفن ، صندلی

- نازنین، تقدیر ما شاید این است که تا ابد در فرو دست دنیا باشیم.

کی به کیه...؟

علیرضا رفیعی راد — Wed, 07 Dec 2011 09:53:02 GMT

دروغای رنگارنگ ، آدمکای خط خطی

حتی تو مثل تموم قصه هامون غلطی

روی بوم قصه ها کلاغا کردن آشیون

از صدای قاروقار پر شده سقف آسمون

تو بازم دروغکی بهم میگی دوستدارم

واسه تو رو همه ی ترانه ها پا میذارم

یکی نیست به من بگه اینجا آخه کی به کیه؟

جای آئینه رو دیوارای کوچه خالیه؟

پر سایه های نامرئی شده اتاقمون

داره خاموش میشه سوسو میزنه چراغمون

جای گل تو باغچه ها خار بیابونی شده

بوسه یواشکی باز غیر قانونی شده

همه چیز دروغیه ، رنگا همه سیاه شده

یه چراغ قوه تو آسمون هووی ماه شده

یکی نیست به من بگه اینجا آخه کی به کیه؟

جای آئینه رو دیوارای کوچه خالیه؟

همه ی سازا شکستن ، عنکبوت بسته صدا

مردم شهرمون انگاری رباتن بخدا

هرجا رو نگاه کنی میله کشیدن انگاری

پر شده توی اداره ها کلاغ درباری

آره من خسته شدم قاصدک خونه بدوش

بیا رخت مرگو با دست خودت بهم بپوش

یکی نیست به من بگه اینجا آخه کی به کیه؟

جای آئینه رو دیوارای کوچه خالیه؟

- صداقت گوهر کمیابیست نازنین ، تو آینه باش و آینه بمان

این روزها دست و دلم به کار نمیره. با کارای قدیمی به روز میشم. باید ببخشید

(بدون عنوان)

علیرضا رفیعی راد — Sat, 19 Nov 2011 12:49:41 GMT

ملودی و ترانه ترانه فروش رو دادم به دوست خوبم پارسا موحدی که آهنگساز و خواننده فوق العاده ایه . امیدوارم کار بزودی بیرون بیاد . قسمتی از ترانه رو واستون گذاشتم.

اونیکه تو خون، توی کوچه میجوشه

تن نیمه جونِ،... ترانه فروشه

گلوله گل انداخته روی لباسش

تو برق قمه میشکنه انعکاسش

رو سنگفرشی که خیسه از خون و واژه

تن پاره پارش ...شبیه کلاژه...

ممنوع

علیرضا رفیعی راد — Tue, 25 Oct 2011 15:16:37 GMT

ترانه ممنوع از استاد گلرویی رو که خوندم این ترانه رو نوشتم . پیشاپیش از اینکه یه ترانه قدیمی گذاشتم عذرخواهی میکنم.

حرف عاشقونه ممنوع ، پرسه شبونه ممنوع

قصه لیلی و مجنون توی این زمونه ممنوع

آرزوی تازه ممنوع ، عشق بی اجازه ممنوع

دلی که با یه اشاره خودشو ببازه ممنوع

طپش پرنده ممنوع ؛ انعکاس خنده ممنوع

شانس جفت شیش واسه اینکه دل بشه برنده ممنوع

جای حرف عاشقونه اینجا حرف تیغ و دشنه س

میرغضب به حکم قانون به خون ستاره تشنه س

گریه و مرثیه آزاد ، جای اصل حاشیه آزاد

واژه مرگ و گلوله ، توی هر قافیه آزاد

کوچه تب زده آزاد ، مرگ یک شب زده آزاد

پاسبونی که تو گوش گل کوکب زده آزاد

قتل عام فانوس آزاد ، جای رویا کابوس آزاد

توی محفل ستاره ، دو تا چشم جاسوس آزاد

جای حرف عاشقونه اینجا حرف تیغ و دشنه س

میرغضب به حکم قانون به خون ستاره تشنه س

- مُردیم در این ممنوعه بازار . نازنین تو خود حدیثی تازه سرکن.

عشق ماهم اینجوریه

علیرضا رفیعی راد — Mon, 10 Oct 2011 09:01:47 GMT

به دلم چوب حراج میزنی با برق چشات

لبامو به هم میدوزی گاهی با میخ صدات

داری کبریت میکشی زیر ترانه های من

جاش میذاری دو تا دفتر سیاه از غزلات

میخوای هرچی باشه حرف تو باشه، نه حرف من

هر جوری دوست داری بازی بکنی با کلمات

هنوزم برق چشات زبونمو بند میاره

آش کشک خاله تو دیگه خوردن نداره

آره، خوب دست منو خوندی و فهمیدی که من

عاشق موی سیاه تو شدم، شکن شکن

قبل هر جنگی میدونی آخرش باخته منم

تو با صد سوار جنگی، منو جنگ تن به تن

گوی ومیدون مال تو، ریش وسبیل دست خودت

هرجوری دوستداری تاکن، هرجوری میخوای بزن

هنوزم برق چشات زبونمو بند میاره

آش کشک خاله تو دیگه خوردن نداره

عشقای یک طرفه عاقبتش اینجوریه

یکی فکر نزدیکی ، اون یکی فکر دوریه

گفتن دوستدارم فایده نداره وقتی که

از تو چشمات میشه خوند تموم حرفات زوریه

بخت من عمریه خوابه ، اینم از شانس منه

عشق ماهم...،خوب دیگه، یه جورایی اینجوریه

- نازنین همیشه حرف ،حرف تو

فقط خودم ، فقط خودت

علیرضا رفیعی راد — Thu, 25 Aug 2011 15:11:39 GMT

تازه بکن حضورتو با بوسه های پنهونی

بذار بگم دوست دارم ، آی تو که رو میگردونی!

بذار که اعتراف کنم تو مث جون توی تنی

توهم غرورتو بکش ، بگو که عاشق منی

اسم تو تو ترانه هام میشینه جای قافیه

برای لب به لب شدن نیت بوسه کافیه

فقط خودم فقط خودت ، میریم به سمت ما شدن

اگه نگی دوسم داری ، دیگه نه تو دیگه نه من

با اون چشای عاشقت ترانه ها مو جون بده

تو انعکاس آینه منو به من نشون بده

کلاف شب رووابکن، ستاره هارو سر بکش

با من غریبگی نکن ، تو باغ سینم پربکش

آغوش من وقف توئه ،نگاه تو مال منه

فنجون قهومو ببین ، عکس تو تو فال منه

فقط خودم فقط خودت ، میریم به سمت ما شدن

اگه نگی دوسم داری ، دیگه نه تو دیگه نه من

- این عاشقانه ها مدتهاست که فقط در حرف میگنجد ، حتی نه در خیال !!

( با تشکر از دوست عزیزم یونس گرایی که اصلاحیه اش کاملا بجا بود)

--------------------------------------------------------------------

نقشای اول ، یه مرد و یه زن ، مث من وتو

پلان بوسه ، همراه بارون ، با چتر و پالتو

تصویر لانگ شات ، خیابون خیس ، لباسای تر

وسط صحنه ، دستات تو دستام ، تیتراژ آخر...

- گاهی اوقات خواب فیلم فارسی هم دلنشین است.

قصه اتل متل

علیرضا رفیعی راد — Mon, 04 Jul 2011 07:56:59 GMT

ته قصه اتل متل توتوله

عاشقا رو میکشن با یه گلوله

نگوشهر عاشقی ها پر غوله شاید از غصه فرشته جون ببازه

نگو آزادی تو چنگ دیو اسیره

واسه خواب خرگوشی بد جوری دیره

آخر و عاقبت دریا کویره اگه دستا ابر بارونی نسازه

نگو که قناری مرد ترانه مرده

میر غضب شبو به کوچه ها سپرده

یه کلاغ خواب مترسکا رو خورده مزرعه اسیر طغیان گرازه

پشت هر حنجره یه کوچه لاله

خوابمون پر از خیالای محاله

اینجا هر ثانیه اندازه ساله چشمای خیس خیابون نیمه بازه

پهلوون شب شکن گوشه نشینه

پشت دیوارا یکی توی کمینه

رقص چاقو امتداد نقطه چینه مرگ قیصر عاقبت حماسه سازه

آینه ، آینه نیست شکنجه گاهه

چله بهار زمستون سیاهه

فکر یه مرگ مقدس اشتباهه رو صلیب مسیح مریم یکه تازه

قاصدک زیر شکنجه توی بنده

سایه قصاب باشی خیلی بلنده

کی میدونه قیمت آزادی چنده؟ زندونی حاضره جونشم ببازه

- فقط زندانی بهای واقعی آزادی را میداند.

چترت رو برندار...

علیرضا رفیعی راد — Sun, 12 Jun 2011 16:05:42 GMT

چترت رو برندار ، ابریه آسمون

با من کمی بیا ، راهو قدم زنون

این احتمال هست بارون بباره باز

دست منو بگیر ، رویامونو بساز

بارون که میزنه چشماتو هم بذار

خیس از علاقه شو بانوی بیقرار

با ریتم قطره ها با من برقص عزیز

تو این شب سپید ، غمهاتو دور بریز

با خنده ای بیا ، لبهامو مزه کن

دل به دلم بده ، دنیامو تازه کن

با من یکی بشو باز زیر نور ماه

عاشقترم بکن، با اولین نگاه

- چقدر دوست داشتی زیر باران قدم بزنیم. این یکی بماند طلب تو....