رو مجله های پر تیراژ ، بین اسمهای جورواجور

تو همایشهای میلیونی ، نفرات اول کنکور

تو مجامع سیاسیون ، لای بورس بازای مادرزاد

توی میزگردای فرهنگی ، وسط بحث نقد فرخزاد

خالیه جای من هنوز ولی

قد یه کنفرانس ، میکروفن ، صندلی

تو تله تکس تلویزیون ، توی سایتهای نامربوط

وسط سوژه های جنجالی ، اونجا که مغز میکشه سوت

لای خبرهای ضد و نقیض ، بین حاشیه های ریز و درشت

جلوی دوربین فیلمبرداری ، صف عکاسهای پشت به پشت

خالیه جای من هنوز ولی

قد یه کنفرانس ، میکروفن ، صندلی

- نازنین، تقدیر ما شاید این است که تا ابد در فرو دست دنیا باشیم.